Waar wij als volwassenen geleerd hebben om soms te verbloemen wat we werkelijk voelen, zijn kinderen hier nog niet goed toe in staat. Aan het gedrag van een kind kun je dan ook vaak aflezen hoe het emotioneel gesteld is met een kind.

Je ziet bijvoorbeeld dat je kind problemen heeft met

-               gepest worden of de pester zijn
-               weerbaarheid
-               concentratie/aandacht
-               hooggevoeligheid
-               faalangst
-               sociale vaardigheden
-               angsten
-               verwerking van een trauma of verlies
-               boosheid
-               slapen of eten
-               zelfvertrouwen
-               gedrag
-               etc.

Dan kan het zijn dat het gedrag samenhangt met het karakter van het kind Een kind heeft bijvoorbeeld weinig invoelingsvermogen en begrijpt anderen en daarmee sociale relaties niet voldoende, waardoor het gepest wordt. Of het kind kan zich moeilijk concentreren en is impulsief, waardoor het zijn taken op school niet goed af kan ronden en een achterstand oploopt op school.

Het kan ook zijn dat het gedrag ontstaan is door de opvoeding of door eigen problematiek van de ouders. Er worden bijvoorbeeld te weinig grenzen gesteld, waardoor het kind de baas wordt in huis, wat het kind overvraagt en ouders overbelast. Kinderen hebben de gave emoties van ouders aan te voelen., ook als dit niet uitgesproken wordt. Hierdoor kunnen ze bijvoorbeeld problemen ontwikkelen met eten of slapen.

Soms doet het kind zelf ervaringen op, die je het kind liever niet had toegewenst, waardoor het probleemgedrag is gaan vertonen. Een scheiding of het verlies van een ouder kan ertoe leiden dat een kind zich terugtrekt in zichzelf en de emoties verdringt. Een adoptiekind kan problemen hebben gehad met hechting, waardoor het  gedrag van aantrekken en afstoten vertoont.

Hierboven schets ik voorbeelden van gedrag naar aanleiding van een situatie of gegevenheid. In de praktijk zie je dat kinderen verschillend kunnen reageren op een gelijke situatie. Dat betekent dat een probleem zich bij ieder kind anders toont in gedrag. Zo zal ook de oplossing voor dit gedrag voor geen enkel kind gelijk zijn. Het positieve van het verhaal is dat een kind het probleem, maar ook de oplossing vaak al in zich draagt.

Werkwijze

Kindercoaching start met een vrijblijvend intakegesprek met alleen de ouders of ouders en kind. In de intake kan duidelijk worden wat het probleem is en, in overleg met ouders en kind, welke aanpak gekozen wordt.

Dat kan een individueel coachingstraject van het kind zijn, ouderbegeleiding, begeleiding op school of een combinatie van deze vormen. Het kan ook zo zijn dat er doorverwijzing nodig is, omdat kindercoaching of ouderbegeleiding niet geeigend zijn voor de situatie.

Als kindercoach vind ik het belangrijk om een heldere analyse van de situatie en het probleem te maken, wat tijdens het proces steeds bijgesteld zal worden, door de aanvullende informatie van het kind en de ouders. Helderheid over de situatie en mogelijke oorzaken maakt dat we effectiever naar een oplossing toe kunnen werken, zonder teveel in de oorzaken te duiken.

Om een verandering tot stand te brengen bij ouders en/of het kind zal ik zoeken naar wijzen, die het gedrag of de situatie zichtbaar veranderen. Mijn werkwijze is concreet en praktisch.  Daarnaast kan een innerlijke verandering in gedachten, gevoelens, inzichten het gedrag of de situatie ook natuurlijkerwijs omvormen en zorgen voor meer stabiele en positievere nieuwe gewoontes in de toekomst.